تبلیغات |
طعـــم زنـــدگی زندگی زیباست چشمی باز کن
| ||
![]() زندگی فی نفسه مانند یك بوم نقاشی است هر چه بر روی آن بكشی همان می شود. می توانی رنج و محنت را بر روی آن نقاشی كنی ، از طرف دیگر می تونانی نقش شادی و خوشبختی بر آن بیفكنی !شكوه و عظمت وجود انسانی تو در این آزادی خلاصه می شود. تو می توانی از این آزادی استفاده كنی كه زندگی ات به جهنم تبدیل شود و یا طوری كه زندگی ات آكنده از زیبایی ، نیكی و صفات بهشتی گردد. این به تو بستگی دارد. دلیل اینكه در دنیا این همه رنج و عذاب وجود دارد این است كه آدم ها نادان هستند و نمی دانند بر روی این بوم چه نقاشی كنند ادامه مطلب [ یکشنبه 24 اردیبهشت 1391 ] [ 11:35 ق.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
تو قوی هستی ... وقتی غمت را در دست می گیری و یادش می دهی لبخند بزند. تو شجاع هستی ... وقتی به ترست غلبه می کنی و به دیگران کمک می کنی که چنین کنند. تو شاد هستی... وقتی یک گل را می بینی و قدردان نعمت حضورش هستی. ادامه مطلب [ شنبه 23 اردیبهشت 1391 ] [ 01:59 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
بعنوان مثال: ادامه مطلب [ شنبه 23 اردیبهشت 1391 ] [ 01:10 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
باید به خاطر داشته باشیم كه همیشه لازمه خلاقیت، نبوغ نیست.هر كس در كار روزمره خود ممكن است از خود خلاقیت نشان دهد لیكن خلاقیت برخی بیشتر است. به طور مثال كسی كه مسابقه دو و پرش از مانع را بهتر انجام میدهد، كدبانویی كه غذای جدید و لذیذ میپزد یا دانشآموزی كه شیوه جدیدی برای درس خواندن ابداع میكند و با صرف وقت كمتر نتیجه بهتری به دست میآورد، همگی از قدرت خلاقیت خود استفاده كردهاند. حتی حیوانات نیز گاه از خود خلاقیت غریزی نشان میدهند و بعضی به اعمال و ابتكاراتی دست میزنند كه در گنجینه غریزه آنها یافت نمیشود و از حیوانات همجنس و هم سن آنها دیده نشده است. باید به خاطر داشت كه نبوغ نیز لازمه كارهای بسیار بزرگ است. ادامه مطلب [ شنبه 16 اردیبهشت 1391 ] [ 06:56 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
![]() زندگی به ما می اموزد كه هیچ وقت نا امید نشیم و مثل مورچه ای باشیم كه دانه اش هزار بار می افته و نا امید نمیشه،میره و بر میداره .ما آدما زندگی رو باید از طبیعت بیاموزیم ، محبت رو از آهو بیاموزیم و امید رو از مورچه و ..... ادامه مطلب [ شنبه 16 اردیبهشت 1391 ] [ 03:18 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
ما بذر محبت هستیم اما اگر بذر بمیریم، ناکام خواهیم مرد. باید تبدیل به گُل شویم و رایحهی دلنوازمان را برپاکنیم. فقط در اینصورت کامروا میشویم. یک درخت آنگاه به کامروایی میرسد که شکوفا شود. آنگاه که بهار از راه میرسد و درخت، وجود خود را به رنگهای زیبا و رایحههای دلنوازِ نشاط و طراوت میشکفد و آنگاه که درخت در بادهی خورشید، به زیبایی میرسد، کامروا میشود.هستی، چیزهای زیادی به تو بخشیده است. فقط باید با دقت به آنها بنگری. هستی، «لحظه» را به تو بخشیده؛ هستی، «امید به آینده» را به تو بخشیده، تو به گذشته چون رودخانه باش. رودخانه از سرزمینهای زیادی میگذرد. از درهها، کوهها و جنگلهای بسیار زیبا میگذرد اما همچنان به راه خود ادامه میدهد. رودخانه از میان منظرههای بسیار میگذرد بدون آنکه دلبسته شود. میرود و میرود تا به دریا برسد. همچون رودخانه باش روان و رها وگرنه تبدیل به مرداب خواهی شد و مرداب، هرگز به دریا نمیرسد. فقط رودخانه است که میتواند به دریا برسد. ادامه مطلب [ پنجشنبه 14 اردیبهشت 1391 ] [ 11:00 ق.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
آفتابگردان راهش را بلد است و کارش را میداند. او جز دوستداشتن آفتاب و فهمیدن خورشید، کاری ندارد. او همهی زندگیاش را وقف نور میکند «گل آفتابگردان رو به نور میچرخد و آدمی رو به خدا. ما همه آفتابگردانایم. اگر آفتابگردان به خاک خیره شود و به تیرگی، دیگر آفتابگردان نیست. آفتابگردان، کاشف معدن صبح است و با سیاهی نسبت ندارد.»اینها را گل آفتابگردان به من گفت و من تماشایش میکردم که خورشید کوچکی بود در زمین که هر گلبرگش، شعلهای بود و دایرهای داغ در دلش میسوخت. ادامه مطلب [ چهارشنبه 13 اردیبهشت 1391 ] [ 12:03 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
سرکلاس معلم دو خط سیاه موازی روی تخته کشید!! خط اولی به دومی گفت ما می توانیم زندگی خوبی داشته باشیم ..!! دومی قلبش تپید و لرزان گفت : بهترین زندگی!!! در همان زمان معلم بلند فریاد زد : " دو خط موازی هیچگاه به هم نمی رسند" و بچه ها هم تکرار کردند: ....دو خط موازی هیچگاه به هم نمی رسند مگر آنکه یکی از آن دو برای رسیدن به دیگری خود را بشکند! [ شنبه 9 اردیبهشت 1391 ] [ 02:41 ب.ظ ] [ رحمت قاسمی ]
|
| |